۲۵ اسفند ۱۳۹۸
اسفند ۲۵, ۱۳۹۸

کدام مردان در معرض ناباروری هستند؟

اسفند ۲۵, ۱۳۹۸ ۰ دیدگاه

کدام مردان در معرض ناباروری هستند؟

خوب است بدانید همیشه اولین نفری که باید برای یافتن علت ناباروری اقدام کند، مرد است چون با یک آزمایش ساده و ارزان اطلاعات بسیار خوبی از وضعیت باروری او به دست می آید و اگر و مشکلی در جواب این آزمایش وجود داشته باشد، بررسی ها آغاز می شود.

در این مطلب درباره ناباروری مردان بحث می کنیم که اغلب اوقات با درمان بر می گردد ولی مواردی وجود دارد که فرد برای همیشه باروری خود را از دست می دهد. گرچه برای این موارد هم اقدام های حمایتی وجود دارد.

اولین قدم فرستادن مرد به آزمایشگاه برای انجام آزمایشی به نام اسپرموگرام از منی مرد است که در آن تمام جزییات اسپرم ها، مقدار مایع منی، حرکت رو به جلو، شکل آنها و… ارزیابی می شود. مهم ترین جزء این آزمایش مربوط به اسپرم هاست. اگر در آزمایش تعداد اسپرم ها کم گزارش شود، نام علمی «الیگواسپرم» و در صورتی که اصلا اسپرمی دیده نشود، نام علمی «آزواسپرم» به آن داده می شود.

وقتی بیماری آزواسپرم است، باید شرح حال درستی از او گرفته شود. آزواسپرمی ممکن است به دلیل استفاده از داروهای شیمی درمانی و انجام رادیوتراپی در بیماران مبتلا به سرطان، پیچش بیضه در کودکی، بیضه نهفته در بدو تولد، سابقه سرطان بیضه و… باشد. به شغل بیمار نیز باید توجه شود. افرادی که در نانوایی کار می کنند یا مدام به جکوزی می روند و به طور کلی همه افرادی که به مدت طولانی در معرض حرارت بالا هستند، بعد از مدتی دچار آزواسپرمی می شوند. بیضه ها داخل کیسه ای قرار دارند که از بدن فاصله دارد و دمای آن هم باید یکی دو درجه از دمای طبیعی بدن کمتر باشد و گرمای ناشی از کوره یا آب داغ به آنها آسیب وارد می کند.

برگشت پذیر یا برگشت ناپذیر؟
به طور کلی ناباروری در مردان ۲ نوع برگشت پذیر و برگشت ناپذیر دارد. ناباروری ناشی از واریکوسل برگشت پذیر است. اگر واریکوسل خیلی شدید باشد، احتمال برگشت ناپذیر بودن آن وجود دراد . مردانی که شیمی درمانی زیاد یا رادیوتراپی وسیع شده اند، به ندرت ممکن است باروری اولیه خود را به دست آورند. بیمارانی که به علت سرطان بیضه، بیضه شان خارج شده نیز دیگر منبعی برای تولید اسپرم ندارند و برای همیشه عقیم هستند. به همین دلیل است که معمولا قبل از خروج بیضه ها از بیمار اسپرم گرفته و به بانک اسپرم انتقال داده می شود.

این کار ۲۱ تا ۳ روز قبل از عمل جراحی انجام می گیرد. اسپرم های استخراج شده فریز می شوند و تا ۱۰ سال هم قابل استفاده هستند. در عمل های جراحی وسیع که برای برداشتن بیضه انجام می شود، لنف های اطراف نیز خارج می شوند. این کار آسیب جدی به عروق و اعصاب وارد می کند و باعث می شود تحریک و انزال بیمار از بین برود. امروزه از روش ذخیره اسپرم به عنوان یکی از روش های بقای باروری در بیمارانی که بیضه های خود را به هر دلیل از دست می دهند استفاده می شود.